Een bijzonder avontuur
De discolampen gaan aan. Onder water, in ‘ons’ zwembad. Maila zwiert erop los, op ‘Unstoppable’ van Sia. Boven ons hoofd vliegen vleermuizen van een meter groot. Als het donker wordt komen ze uit de enorme rotswand, begroeit met jungle, van 200 meter hoog die tegenover ons huisje ligt. Ruud komt aanlopen met een bord in … Flora, Vlaai en Fauna verder lezen
“Wat is er toch?” vroeg ik aan Ruud. “Je lijkt niet zo happy te zijn. Je bromt vaak en zit veel te vitten.” We zitten op het balkon van ons appartement een biertje te drinken. “Ik weet het niet,” zegt hij. “Ik vind het gewoon even niet zo leuk. Ik kan niks doen, of mezelf … Happy healthy verder lezen
Dit hadden we niet helemaal zo bedacht. Terwijl ik dit typ is het 35 graden in onze trein, derde klas, geen airco maar een paar wiebelige ventilatoren aan het plafond en we zitten zo goed als naast de ranzige hurkwc waarvan de deur open blijft staan. Als de trein langzaam rijdt is het nog warmer, … Rammelend begin verder lezen
“Yes! De koe poept! Dit is zo geweldig!!” Shrinu straalt met haar hele gezicht en graait met haar blote handen in de verse koeienflats. Ze stopt het in een plastic boodschappentasje. Haar handen zijn nog rood en geel van de kleurstof waar ze de koe net mee heeft vereerd, door hem een ‘tika’ (stip) op … Iets met kak verder lezen
De heenreis naar de pinautomaat was flink billenknijpen achterop een motor. Haarspeldbochten en maniakale tegemoetkomende bussen trotserend. De terugreis was een feestje. In precies zo'n bus. Buiten Kathmandu zijn er nergens bushaltes te vinden, waardoor de juiste bus vinden al een klusje is. Uiteindelijk vond ik het gammele vehikel wat mij terug zou brengen naar … Familie verder lezen
Dit is waar ik de laatste maanden zo naar uitkeek: twee lachende kinderen in het zwembad, een verkoelend drankje op het tafeltje en ik moet niks. Helemaal niks. Alleen maar genieten van het lachen van de meiden en in de zon zitten, onder een parasol. Het is wel even wennen, niks moeten. Geen mail op … Aan en uit verder lezen
“En? Schiet het al een beetje op?” Deze vraag ontmoet ik dagelijks, waardoor mijn buik rare dingen begint te doen. Een soort mengeling van kriebels van de achtbaan en lichte paniek. Mijn agenda is ontploft en de laatste schooldag is morgen, dit tot grote vreugde van de meiden. De dagen schieten op, de tijd wordt korter, … Kwestie van … verder lezen
“Ièèk!” roept Maila. Ze stopt even. “Wat is dat? Poep?” Terra kijkt er naar. “Weet ik niet. Misschien is het wel kots.” Ik maak er een tijdsvuller van. “Ah jekkes. Wat rijmt er trouwens op kots?” Tussen de koeien door klinkt er een hots, jots, gots. Ergens in een weiland op het Krijtlandpad. Dit begint … Honden, kikkers en knieën verder lezen
Tijd zat! Tijd zat. Dit zeg ik tegen mezelf. We zeggen het ook tegen elkaar. De realiteit is iets anders, want ons vliegtuig vertrekt over pakweg 2 maanden. In vele opzichten ben ik best een goeie optimist. Of een ‘Ach, komt wel weer goed, lossen we wel op’ type. Je zou me ook een competente struisvogel … Tijd zat! verder lezen
Weet je wat het moeilijkste is van reizen? Het is niet de reis zelf. De voorbereiding dan? Nee, ook niet. Het thuis komen. Thuiskomen is afschuwelijk. “Jaaaaaaaaaa!!!” werd er gegild toen we onze voordeur open maakten na bijna zeven maanden weg te zijn geweest. Ze stormden de trap op, op zoek naar hun speelgoed en … Hoe gaat het met ons? verder lezen
Gezin op wereldreis 