Blog

Wallie en de Bloody Bastards

“Be careful love, we’ve got some big snakes here. De dodelijkste. Je hebt twee uur.” David, de ranger, was vrij serieus. We waren net aangekomen op Shelley Beach, een afgelegen stuk strand met een kampeerplek. Een half uur later kreeg ik ‘snake-les', in ruil voor wat Hollandse kaas. Om het geheel wat duidelijker te maken … Continue reading Wallie en de Bloody Bastards

Dag Azië, hallo Australië

‘Huh? Mag het wc papier hier in de wc?” Maila zat op de wc in ons huisje, in Perth. Het was duidelijk dat we even moesten wennen. In de kamer lagen stroopwafels, vlokken, een Donald Duck, een boek van Roald Dahl, dropjes, een knuffeltje, nog meer dropjes en kaas! Verzonden door lieve vrienden en familie. … Continue reading Dag Azië, hallo Australië

‘Lang zullen we leven’…

Het dorpje Kep is één van de strandbestemmingen van Cambodja. Dit dorp is raar. Leuk en relaxed. Maar ook spookachtig. Het werd de eerste plek waar we neerstreken. De weg naar ons resort verliep ogenschijnlijk normaal. Zee aan de linkerkant, houten huisjes op palen aan de andere kant, daarna stenen huisjes, overgaand in rommelige winkeltjes … Continue reading ‘Lang zullen we leven’…

Grensoverschrijdend

Dichtbij klinkt een geweerschot. Ik huiver, terwijl ik in een nauwe tunnel onder de grond zit. Maila loopt voor me met een aardbeienijsje in haar hand. Het is niet het laatste schot. Er volgt een geweersalvo, keihard en vlakbij. ‘Waarom hier?’ vraag ik me af. Welke idioot heeft het bedacht om bij een oorlogsmonument een … Continue reading Grensoverschrijdend

Het zal me …

“Eh, volgens mij zag ik een muis.” zei ik. “Echt? Waar dan?” vraagt Ruud. “Nou, hier onder het bed.” We zitten in de Reunification Express. De beroemde trein die Hanoi met Ho Chi Minh verbindt, van noord naar zuid. Maila hangt met haar krullenkoppie naar beneden, stuntend op het bovenste bed. Terra ligt op het … Continue reading Het zal me …

Lieve Lién en Pho Bò

Ik zit haar aan te gapen. “Two weeks ago?” vraag ik, met open mond. “Yes yes, two week ago, I have baby.” Ik had een baby’tje gezien, maar had niet gedacht dat dit frummeltje van haar zou zijn. Onze gastvrouw Lién loopt niet, maar ze rent, ook al is het maar drie meter. Ze is … Continue reading Lieve Lién en Pho Bò

Tempels, koffie en koorts

Ik heb zitten twijfelen of ik het onderstaande zou schrijven. Al een paar keer heb ik alles gewist. Opnieuw begonnen. Want het klinkt misschien saai of klagerig. Maar ik heb mezelf én alle lezers beloofd om ook de minder leuke momenten te delen. Et voilà. Een grijze week met wat zorgen.  Het is woensdag. Vijfde … Continue reading Tempels, koffie en koorts