Een bijzonder avontuur
“Kijk, dan doen we de messen even langs de codes, zodat we zeker weten dat we de juiste codes van het universum hebben en dan kunnen we aan de slag. Ga maar liggen.” Hij zwaaide met de messen als een ware goochelaar boven een opengeklapte kantoorklapper. Op de A-4 tjes stonden allemaal rare tekens, nauwelijks … Het mes er in verder lezen
Ruud lag op de grond in ons houten huis met een band om zijn voet, oefeningen te doen van de fysiotherapeut. Maila hing ondersteboven in haar hoogslaper op haar eigen kamer. Terra zat op een wankele, rieten barkruk gebogen over haar wiskunde en ik zat op mijn knieën voor de salontafel waar een puzzel van … Nog even verder lezen
Ik keek naar de kapotte hangbrug en daarna naar de rivier om een inschatting te maken van de route. “Oké dames, schoenen uit, veters aan elkaar knopen en om je nek hangen. Het is te diep, waarschijnlijk komt het water tot aan de knieën.” “Is het water koud?” vroeg Terra. “Tuurlijk,” antwoordde ik. “Het komt … School of life verder lezen
De deur zat nog op dezelfde plek. De open haard ook. Een redelijk georganiseerde counter, met smeuïge broodjes en worteltaart straalde ons tegemoet. Ruud en ik keken elkaar aan en trokken allebei een gezicht van: ‘Valt mee, positieve indruk’. 15 jaar geleden stonden we hier ook, met een iets andere gezichtsuitdrukking. Hieronder volgt een stukje … Golven en spetters verder lezen
Hel. Dat was het. Naast mij staan Terra en Maila samenwerkend de golven te trotseren op de catamaran. We zijn op de terugweg. Ik zit op een bankje, compleet verkrampt en vast geplakt aan de reling. Ergens vaag hoor ik Maila tegen Terra roepen: “Mama is alweer aan het kotsen!” “Oké!!” antwoord Terra. “Pas op, … Dat wat je niet bedenkt verder lezen
“Mag ik er langs?” vraagt Terra. Ze zit op het onderste bed in de camper, achterin. In het bovenste bed ligt Ruud, met zijn been omhoog en net nieuw gips. “Eh ja, dat kan,” antwoord ik. “Moet je even wachten totdat ik de rolstoel naar buiten heb getild, de schooldoos op de bestuurdersstoel heb gezet, … Op rolletjes verder lezen
Oh, wat hadden we het fijn. Ontspannen. Na ons magisch grottenavontuur op het Noordereiland zijn we al zingend met de veerboot overgestoken naar het Zuidereiland, waar we in Nelson neerstreken. Beetje school, beetje struinen langs de vissers op het strand om te zien wat er in hun emmer zat, beetje koffie drinken in het leuke … HET ‘LOOPT’ ANDERS verder lezen
Ruud tikt me aan en schijnt met zijn zaklamp op zijn schoenen, terwijl we in de ondergrondse rivier staan van de grot. De hele zool is eraf, hij kan net zo goed op zijn sokken verder. Boven ons hangen stalagmieten, naast ons staan stalactieten. We zijn zojuist op onze ellebogen door een nauwe gang van … OUWE DINGEN verder lezen
Je zou kunnen denken dat we het meest blije gezin zijn op deze aardbol, met nul zorgen en dat we alleen maar genieten van al het prachtigs om ons heen. Nu is dat voor een groot gedeelte ook zo, maar ook wij hebben ‘onze dingen’. We zitten boven op elkaars lip, de ganse tijd. Dat … één (gedeelde) wereld verder lezen
Ken je dat? Dat als je zegt dat alles goed gaat tot zover, het een uitnodiging is voor het lot om er eens lekker mee te sollen? Tijdens het boarden voor Perth, in Kuala Lumpur, zei ik tegen Maila: “Het gaat wel lekker smooth zo, vind je niet? Gisteren prima vlucht, vannacht goed geslapen, lekker … soepele zaken verder lezen
Gezin op wereldreis 